Łysienie łojotokowe jest jednym z częściej spotykanych typów łysienia. Zazwyczaj takie łysienie towarzyszy innym rodzajom utraty włosów. Główną przyczyną utraty włosów w tym przypadku jest jednak łojotok. Może ono dotyczyć jedynie skóry głowy, albo wszystkich włosów.

Przede wszystkim problem ten dotyczy mężczyzn i właściwie we wszystkich przypadkach jest dziedziczny. Łysienie łojotokowe często idzie w parze z łupieżem zarówno tłustym jak i suchym. Nie leczone może doprowadzić do całkowitego wyłysienia. Pierwsze oznaki łysienia łojotokowego widoczne są od kątów czołowych i czubka głowy. Łysienie tego typu najczęściej prowadzi do trwałego i całkowitego wyłysienia.

Łysienie łojotokowe można jednak skutecznie leczyć. Ważne jest działanie zarówno od wewnątrz jak i od zewnątrz.

Przy łysieniu łojotokowym najważniejsze jest skupienie się na ograniczaniu łojotoku. Jest wiele preparatów na rynku, które mogą wpływać na zmniejszanie łojotoku. Oprócz działania z zewnątrz ważna jest również dieta niskotłuszczowa oraz zażywanie niezbędnych witamin i minerałów. Najważniejszymi witaminami przy łysieniu łojotokowym są witaminy z grupy B, w szczególności witamina B2 oraz witamina B5(kwas pantotenowy). Dobre dla włosów są również witaminy A oraz E. Niekorzystnie wpływa natomiast alkohol oraz nikotyna. Powinno unikać się również potraw mocno przyprawionych. Osoby chorujące na łysienie łojotokowe powinny unikać niesprzyjających warunków atmosferycznych np.: wiatr, mróz, zmiany temperatur. Czynniki te wpływają na zwiększoną produkcję łoju co jeszcze bardziej pogarsza sprawę.

Przy występującym łysieniu łojotokowym i każdym innym rodzaju wypadania włosów, nie zaleca się noszenia ciężkich, obcisłych nakryć głowy. Jak najdłużej należy chodzić z odkrytą głową, a w okresie jesieni i zimy korzystać z lekkich, wełnianych czapeczek, chustek lub luźnych kapturów.